Corona – eerste verruiming, gaan we weer trainen?

Vanaf 28 april zouden we als vereniging onder de nieuwe regels weer enige activiteiten mogen ontplooien. Maar dit is nog heel erg beperkt:

  • Trainingen mogen weer gegeven worden aan de kinderen t/m 18 jaar.
  • De trainingen moeten in de buitenlucht plaats vinden.
  • De trainingen moeten met een begeleider (trainer) plaats vinden.
  • Voor de leeftijd 12 t/m 18 moet tijdens de training 1.5 meter afstand gehouden worden.
  • Douches en toiletten zijn gesloten.

Onze trainingen vinden normaal in de sporthal plaats, dat is niet echt in de buitenlucht. We zijn aan het rondkijken en er zijn wel wat veldjes her en der, zoals bij Schaersvoorde aan de Slingelaan. Maar die ondergrond is scheef en als je valt op die tegels is dat echt niet fijn. Het meest schikt lijkt de kooi op Sportpark Zuid. Er is al contact geweest en we kunnen onder voorwaarden en tegen een vergoeding daar gebruik van maken.

Nadeel is dat de baskets in de kooi niet in hoogte verstelbaar zijn. Ze zijn destijd gemonteerd op ons verzoek, om de sport wat toegankelijker te maken, maar nooit met de gedachte om er werkelijk trainingen te gaan geven. Georganiseerd basketbal gebeurt in Nederland altijd in een sporthal en zo’n verstelmechanisme kan alleen maar kapot gaan. Daarmee zijn de baskets niet echt geschikt voor de U10 en U12; veel kinderen krijgen de bal niet zo hoog.

De oudere groepen moet 1.5 meter afstand houden. Hm. Basketbal mag dan officieel een no-contact sport zijn (ha ha), maar 1.5 meter afstand houden gaat in de dynamiek van het spel niet lukken. Dus kun je eigenlijk niets anders dan wat schiet, pass- en dribbeloefeningen doen. En met passen zit je met dat de bal van hand naar hand gaat. Is dat wel de bedoeling? We kunnen ieder een eigen bal laten meenemen, maar het geeft veel beperkingen in wat mogelijk is.

Hoe zit het met aansprakelijkheid? We zijn als bestuur verantwoordelijk voor wat we aanbieden. Stel we gaan trainen, die 1.5 meter blijkt een uitdaging, en een kind wordt op onze training ziek. En dan écht ziek, misschien zelfs met blijvende gevolgen (want Corona doet wat met je longen). Zijn wij dan aansprakelijk? Dus als we iets gaan doen, moeten ouders daar sowieso voor akkoord geven. En gelden onze (verenigings)verzekeringen als we op zo’n locatie training gaan geven? Wat als iemand zich serieus blesseert?

Natuurlijk moeten de trainers ook willen. Zien ze zich met zulke beperkingen training geven? Kunnen ze bij de 12 t/m 18 jarigen die 1.5 meter garanderen? Willen ze die verantwoordelijkheid? Dit is vrijwilligerswerk en we gaan en kunnen niemand dwingen.

En dan is het weer ook nog een factor.

Al met al zijn er best een hoop beren op de weg; in een 1.5 meter samenleving is basketbal een lastig te organiseren activiteit. In ieder geval in een formele vorm. Ik hoop van harte dat we een samenleving krijgen waar samenkomsten van kleine groepen zonder beperking mogelijk gaat zijn, dan wordt het allemaal een stuk makkelijker, niet alleen voor basketbal.

Wordt vervolgt…

Tags: No tags

Comments are closed.